Bronchiectasis
 

برونشکتازی

BRONCHIECTASIS
ھوا از طريق يك سري از لوله ھاي شاخه اي به نام نايژك يا(برونش ھا) به درون ريه ھا وارد مي گردد. اين لوله ھا حاوي غده ھاي بسيار ريزي است كه ترشحات مخاطي توليد مي كنند. اين ترشحات مخاطي در مرطوب نگھداشتن لوله ھا و گرفتن گرد و غبار و ميكروب ھواي تنفسي به ما كمك مي كنند. ديواره ھاي داخلي برونش ھا با مژك ھايي پوشيده شده اند كه اين ذرات خارجي را ھمراه با ترشحات مخاطي به جريان مي اندازد و از راه حلق به بيرون مي رانند. اگر لوله ھاي برونش آسيب ببينند، ديگر نمي توانند خود را تميز نگھدارند و در نتيجه ترشحات مخاطي در ديواره لوله ھا انباشته مي شوند و به لوله ھاي مجاور سرريز مي شوند. بدين ترتيب نايژكھا مستعد بروز عفونت توسط باكتريھا مي گردند كه متعاقبا اين التھاب سبب ضايعاتي در آنھا مي شود كه برونشكتازي ناميده مي شود.
علت بيماري
براي اين بيماري علل متعدي وجود دارد:
بيماريھاي ارثي زمينه اي مثل فيبروزكيستيك كه در آن سفت شدن ترشحات مخاط لوله ھا منجر به برونشكتازي مي گردد. عارضه ديگر اين اختلال حركتي اوليه مژك ھاست كه سبب تجمع ترشحات و نھايتا برونشكتازي مي گردد. بسته شدن مكانيكي لوله ھاي برونشي كه در اثر ورود اجسام خارجي مانند پريدن آجيل بداخل برونش ھا به ھنگام استنشاق ناگھاني بوجود مي آيد. بسته شدن راھھاي ھوايي كه به دنبال التيام زخمھا در اثر چين خوردن مخاط در جاي زخم و تنگي حاصل از آن ايجاد مي شود. ورود اسيد معده( برگشت به داخل مري) به مجاري تنفسي كه منجر به عفونت ريه مكرر مي گردد. ضعف سيستم ايمني در مقابل عفونت ھا، به عنوان مثال عفونت دوران نوزادي ناشي از سرخك، سياه سرفه يا كمبود پادتن در بدن كه بعدھا عفونت ھاي مكرر را سبب مي شود و ايجاد برونشكتازي مي نمايد. ھمچنين در مواردي از بيماري علت ناشناخته باقي مي ماند.
پيشرفت بيماري
تقريبا تمامي عوامل برونشكتازي مانع تخليه ترشحات از لوله ھاي برونش مي شوند. به دنبال حضور باكتريھا در لوله ھا التھاب ايجاد مي شود و در اين حالت گلبول ھاي سفيد خون براي كشتن باكتريھا ھجوم مي آورند.اگر به ھر دليلي، اين سلول ھا در مبارزه با باكتريھا شكست بخورند التھاب لوله ھاي برونشي ادامه مي يابد و مواد شيميايي حاصل از ترشحات سلول ھاي خوني باعث تخريب بافت سالم اطراف مي شوند و در نتيجه عفونت ھاي مكرر ادامه پيدا مي كنند.
علايم بيماري
شايع ترين علامت بيماري سرفه ھمراه با خلط(اغلب به مقدار زياد و ھر روزه) است كه خسته كننده بود و از نظر اجتماعي براي بيمار ايجاد مشكل مي نمايد. گاه خستگي به حدي است كه قدرت تمركز را از بين مي برد. اكثرا اين علائم بيمار به سيگار نسبت داده مي شود، در حالي كه ٨٠ درصد آنان ھرگز سيگار نكشيده اند و اغلب ٢٠ درصد بقيه ھم سيگار را ترك كرده اند. ٨٠ درصد بيماران داراي علائمي مانند خس خس سينه، تنگي نفس و آب ريزش بيني ھستند و يك سوم ديگر از عفونت مزمن سينوس رنج مي برند. اما علائمي كه كمتر شايع اند عبارتند از: خلط خوني، درد قفسه سينه و درد مفاصل. علائم غير شايع ديگري نيز ھستند كه در صورت وجود بيماري ھاي ھمراه ديده مي شوند مانند اسھال خوني در كوليت اولسروز، علائم روماتوئيدو ناباروري(در مردان كه در بيماري اختلال عمل مژك ھا ديده مي شوند).
تشخيص
پزشك در مورد بيماري كه با علائم سرفه مداوم ھمراه با خلط چركي مراجعه مي كند سه گروه آزمايش را پيشنھاد مي كند: راديوگرافي و سي تي اسكن ريه كه روشي بدون درد است و به منظور تشخيص ابتلا فرد به بيماري و تعيين ميزان پراكندگي و شدت آن انجام مي گيرد. بررسي ھاي آزمايشگاھي شامل آزمايش ظرفيت ھاي ريوي، كشت خلط و آزمايش شمارش سلولھاي خوني. آزمايشھايي براي تشخيص علل برونشكتازي شامل: تست ھاي خوني، تست تعيين قدرت تميزكنندگي مخاطي در بيني، اندازه گيري سرعت حركت مژكھا و ھمچنين تعيين ميزان املاح موجود در عرق. برونكوسكوپي ممكن است جھت بررسي انسداد احتمالي برونشھا لازم باشد.گاھي اندازه گيري تعداد و قدرت تحرك اسپرم ھا در بيماران مرد ضرورت پيدا مي كند.
درمان
درمان بيماري شامل شش بخش عمده به ترتيب زيرمي باشد: اگر علت زمينه اي جھت عود مجدد برونشكتازي موجود نبوده و برونشكتازي به يك منطقه از ريه(قابل برداشتن بدون اختلال در تنفس) محدود باشد در آن صورت برداشتن قسمت مبتلاي ريه توسط جراحي درمان قطعي محسوب مي شود. علت بيماري در صورت مشخص شدن بايد درمان گردد.( به عنوان مثال جايگزين آنتي بادي در صورت كمبود) فيزيوتراپي منظم روزانه بيمار به منظور تميز كردن راھھاي ھوايي. بھبود بخشيدن به جريان ھوا در راھھاي ھوايي(برونش) با استفاده از درمان ضد آسم. درمان عفونت سينوس و بيني و آب ريزش بيني با استفاده از اسپري و قطره ھاي بيني. استفاده از آنتي بيوتيك ھا براي درمان عفونت با فواصل منظم و يا به طور دائم، از طريق استنشاق يا تزريق وريدي. درمان بيماريھاي ديگر ھمراه برونشكتازي براي موثر واقع شدن درمان، بايد بيمار را تحت مراقبت قرار داد تا در صورت پيشرفت بيماري بتوان تغييرات لازم در نحوه درمان به عمل آورد.
عوارض
از عوارض مھم بيماري كه بايد جدا از آن جلوگيري شود، پيشرفت بيماريست كه از درمان غير موثر ناشي مي گردد. از عوارض ديگر مي توان به خلط خوني، آبسه ريه و انتشار عفونت از طريق خون به قسمت ھاي ديگر بدن اشاره نمود.

Contact Us Gallery News About Us Home
Copyright © 2014 LTRC.SBMU.AC.IR Allright Reserved Powered By NRITLD IT Department