Pulmonary fibrosis
 

فيبروز ريوي

فيبروز ريوي وضعيتي است كه توسط سلول ھاي ذفاعي ايجاد مي شود. اين سلول ھا در حالت طبيعي دفاع از بدن را در برابر عفونتھاي خارجي به عھده دارند ولي فيبروز ريوي ھمين سلولھا التھاب، آسيب بافتي و التيام حاصل از آن را ايجاد مي كنند. حاصل اين التيام(نسج جوشگاھي) در عضو ديگر مثلا پوست اثر مثبت خوبي دارد ولي در ريه اين گونه التيام مانع انجام عملكرد ريه براي جذب اكسيژن و دفع گاز كربنيك مي شود.

چه كساني مبتلا به اين بيماري مي شوند؟

به نظر مي رسد كه فيبروز ريوي در حال افزايش است. ھر چند كه دليلش مشخص نيست. اين بيماري مي تواند در ھر سني فرد را گرفتار كند ولي رايج ترين سن ابتلا به بيماري در دھه پنجم است. زن و مرد به يك نسبت به آن گرفتار مي شوند.
اگر چه علت اين بيماري روشن نيست ولي در ھر حال اين يك عارضه عفوني نيز نمي باشد كه از يك فرد به فرد ديگري سرايت كند و ھمچنين اين عارضه شكلي از سرطان ھم نيست. برخورد با بعضي گرد و غبارھاي شغلي(مثلا آزبست و يا ذرات فلزات سنگين) مي تواند بيماري مشابھي را ايجاد كند. اكثر مبتلايان به اين بيماري سيگاري بوده و يا در حال حاضر سيگار مصرف مي كنند، اگر چه در بيشتر بيماران علت بيماري مشخص نيست.

علايم بيماري

شايع ترين علامت بيماري نفس تنگي است كه مخصوصا در حين فعاليت مثل بالا رفتن از بلندي يا پله رخ مي دھد. از آنجايي كه بيماري در حدود دھه پنجم اتفاق مي افتد بيماران غالبا اين علامت را به بالا رفتن سن نسبت مي دھند. توجه به اين نكته اھميت دارد كه علت ايجاد تنگي نفس بايد بررسي شود و نبايد آن را به بالا رفتن سن ارتباط داد زيرا اگر اين حالت معالجه نشود، اغلب بدتر شده و منجر به تنگي پيشرونده و ھميشگي مي گردد.
از علائم ديگر اين بيماري كه كمتر شايع مي باشدسرفه خشك است و در برخي افراد نيز تغييراتي در انگشتان و ناخن ھاي پا ديده مي شود. گاھي اوقات اولين مشخصه فيبروز ريوي، تغييراتي است كه در عكس قفسه سينه كه به دليل ديگري انجام مي گيرد ديده مي شود.
تشخيص
نظر به اينكه فيبروز ريوي بيماري چندان شايعي نيست (ميزان شيوع ۵ نفر در ھر ١٠٠٠٠٠ نفر تخمين زده مي شود)و پزشكان عمومي كمتر با آن برخورد دارند لذا بررسي ھاي لازم در مورد تشخيص بيماري بايد از طريق مراجعه به متخصص انجام گيرد. آزمايش ھا معمولا شامل يك عكس قفسه سينه و چند آزمايش تنفسي است كه توسط دستگاه بخصوصي صورت مي پذيرد. آزمايش ھاي خون نيز معمولا انجام مي گيرد.آزمايش ھاي اسكن نيز ممكن است نياز باشد.
ھمچنين در مواردي نمونه برداري از ريه ضرورت پيدا مي كند كه از طريق برونكوسكوپي انجام مي گيرد . اگر براي تشخيص قطعي بيمار نمونه بزرگتري از بافت ريه لازم باشد اين تكه برداري با عمل جراحي صورت مي پذيرد.
درمان
در فيبروز ريوي ھر چند علائم بيماري به ظاھر خفيف باشد، وليكن معمولا نياز به درمان دارويي دارد. زيرا موقعي كه علائم بيماري ظاھر مي شود پيشاپيش التھاب قابل توجھي در ريه ھا بوجود آمده است.تشخيص و بررسي بيماري در مراحل اوليه داراي اھميت مي باشد. بنابراين اگر درمان زودتر شروع گردد از تخريب پيشرونده ريه جلوگيري مي شود، قبل از اينكه بيمار به كلي ناتوان شود. تحقيقات گسترده نشان داده است كه درمان زماني موثرتر خواھد بود كه قبل از تخريب وسيع ريه، انجام گيرد. نوع درمان با توجه به نتايج آزمايشگاھي كه قبلا ذكر گرديد، مشخص مي شود.
رايج ترين نوع درمان استروئيد(كورتون) است كه معمولا يك دوره درمان كوتاه مدت با ميزان داروي بالا و به دنبال آن درمان طولاني مدت با ميزان داروي كم توصيه مي گردد. تعداد كمي از افراد ممكن است دچار عوارض جانبي شوند، بنا براين بين مزاياي درمان و خطر عوارض جانبي پزشك بايد با در نظر گرفتن موارد ذكر شده، تصميم به درمان بگيرد. داروھاي ديگري كه ممكن است براي درمان بيماري مورد استفاده قرار گيرند به داروھاي مھار كننده سيستم ايمني معروفند. اين بدان معني است كه اين داروھا مكانيسم دفاعي بدن را كه عوامل زمينه ساز بيماري ھستند تضعيف مي كند و ھمچنين مقاومت فرد را در مقابل عفونت كاھش مي دھد. افرادي كه اين داروھا را مصرف مي كنند بايد به طور منظم خون خود را كنترل كنند تا مطمئن شوند كه بيش از حد نياز دارو دريافت نكرده باشند.
ميزان پاسخ به درمان با توجه به تغييرات در علائم بيماري و آزمايش ھاي مكرر كه در بالا به آن اشاره شد ارزيابي مي شود. جھت نيل به ھدف مورد نظر، بيماران بايد به طور منظم مورد معاينه قرار گيرند. وقتي حداكثر ميزان پاسخ به درمان در بيمار مشاھده شد، ھدف بعدي اين است كه اين اثر حفظ شود. البته بايستي ميزان دارو را كاھش داد. نياز به درمان در فيبروز ريوي معمولا مادام العمر است. 10درصد مي باشد لذا از - چون ميزان موفقيت درمان دارويي در فيبروز ريه در حدود ٣٠ روشھاي درماني ديگر يا پيوند ريه در حال حاضر استفاده مي شود. درمان كامل حاصل نمي شود. بنابراين ھدف طولاني مدت اين است كه بيماري را با حداقل ميزان دارو تحت كنترل نگه دارد.در موارد بسيار نادر ممكن است پزشك مصرف دارو را متوقف نمايد كه البته اين يك استثناء مي باشد.

Contact Us Gallery News About Us Home
Copyright © 2014 LTRC.SBMU.AC.IR Allright Reserved Powered By NRITLD IT Department